Shloka 923
द्रौणिं संछादयामासुर्घनौधा इव भास्करम् | जैसे मेघोंकी घटाएँ सूर्यको ढक लेती हैं, उसी प्रकार भीमसेनके नामसे अंकित और सानपर चढ़ाकर तेज किये हुए सुनहरी पाँखवाले बाणोंने द्रोणपुत्रकों आच्छादित कर दिया
sañjaya uvāca | drauṇiṁ saṁchādayāmāsur ghanaughā iva bhāskaram |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು— ದಟ್ಟವಾದ ಮೇಘಸಮೂಹಗಳು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ, ಭೀಮಸೇನನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅಂಕಿತವಾಗಿ, ಶಾಣಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಬಂಗಾರದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಬಾಣಗಳು ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವರಿಸಿತು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how overwhelming force and determined action in war can ‘eclipse’ even a renowned fighter—suggesting that reputation offers no immunity from consequences. It also implicitly cautions that martial excellence, when driven by intense rivalry, can turn the battlefield into an arena where ethical burdens accumulate alongside victories.
Sañjaya describes Aśvatthāmā (Droṇa’s son) being showered and visually ‘covered’ by a dense volley of arrows, compared to the sun being hidden by thick clouds. The accompanying tradition (as reflected in the given Hindi gloss) specifies these as golden-feathered arrows, sharpened and bearing Bhīma’s name.