Shloka 55
अथो रथान्तरं द्रौणि: समारुह्मु परंतप: । सात्यकिं वारयामास किरन् शरशतान् बहून्,फिर दूसरे रथपर आरूढ़ हो शत्रुतापन अश्व॒त्थामाने कई सौ बाणोंकी वर्षा करके सात्यकिको आगे बढ़नेसे रोक दिया
atho rathāntaraṃ drauṇiḥ samāruhya parantapaḥ | sātyakiṃ vārayāmāsa kiran śaraśatān bahūn ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ ಶತ್ರುತಾಪಕನಾದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಮತ್ತೊಂದು ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಮುಂದಾಟವನ್ನು ತಡೆದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic where a warrior’s immediate duty is strategic restraint of the opponent through skill and force. It reflects how, within the kṣatriya framework, controlling an enemy’s movement is treated as legitimate martial conduct, even when achieved through overwhelming violence.
Aśvatthāmā mounts a different chariot and, by raining many hundreds of arrows, prevents Sātyaki from advancing further, effectively halting his momentum in the fight.