तव चापि सहिष्येड5हं गदापाताननेकश: । खड़ा रह, खड़ा रह', मेरी गदाकी यह एक ही चोट सह ले, फिर मैं तेरी गदाकी भी अनेक चोटें सहन करूँगा”
tava cāpi sahiṣye ’haṃ gadāpātān anekaśaḥ | khaḍā raha, khaḍā raha, merī gadā-kī yaha eka hī coṭa saha le, phira maiṃ terī gadā-kī bhī aneka coṭeṃ sahan karūṃgā |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ನಿನ್ನ ಗದೆಯ ಅನೇಕ ಹೊಡೆತಗಳನ್ನೂ ನಾನೂ ಸಹಿಸುವೆ. ‘ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು—ನನ್ನ ಗದೆಯ ಈ ಒಂದೇ ಪ್ರಹಾರವನ್ನು ಸಹಿಸು; ನಂತರ ನಿನ್ನ ಗದೆಯ ಅನೇಕ ಪ್ರಹಾರಗಳನ್ನೂ ನಾನೇ ಸಹಿಸುವೆ.’
संजय उवाच
The verse highlights the warrior ideal of steadfastness under pain: accepting blows without flinching, meeting force with courage, and maintaining resolve even amid violent confrontation.
In the midst of battle, a combatant issues a taunt-like challenge centered on the mace: urging the opponent to stand firm and endure a single decisive strike, while declaring willingness to endure many retaliatory mace-blows.