स्वधर्म नेच्छसे ज्ञातुं मिथ्यावचनमेव ते । भयार्दितानामस्माकं वाचा मर्माणि कृन्तसि
svadharma necchase jñātuṁ mithyāvacanam eva te | bhayārditānām asmākaṁ vācā marmāṇi kṛntasi ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಮಿಥ್ಯ ಮಾತ್ರ. ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಮೇಲಾಗಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ವಚನಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
संजय उवाच
The verse condemns abandoning svadharma and choosing untruthful speech; it highlights that words can become ethically harmful weapons, especially against those already weakened by fear.
Sañjaya rebukes an interlocutor for refusing to discern proper duty and for speaking falsely; he describes such speech as wounding the vulnerable ‘vital points’ of their side, already distressed by fear amid the war’s crisis.