Shloka 46
तस्य तच्छिद्रमाज्ञाय धृष्टद्युम्न: प्रतापवान्,उनपर प्रहार करनेका वह अच्छा अवसर हाथ लगा जान प्रतापी धृष्टद्युम्मन बाणसहित अपने भयंकर धनुषको रथपर ही रखकर तलवार हाथमें ले उस रथसे उछलकर सहसा द्रोणाचार्यके पास जा पहुँचा
tasya tacchidram ājñāya dhṛṣṭadyumnaḥ pratāpavān | anupaprahāraṇe vā śubham avasaraṃ prāpya bāṇasahitaṃ bhīṣaṇaṃ dhanuḥ rathopari nidhāya khaḍgaṃ pāṇau gṛhītvā tasmād rathād utplutya sahasā droṇācāryasya samīpaṃ jagāma ||
ದ್ರೋಣನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಬಿರುಕು ತಿಳಿದು ಪ್ರತಾಪವಂತ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಪ್ರಹಾರಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಂಡನು. ಬಾಣಗಳೊಡನೆ ತನ್ನ ಭಯಂಕರ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ರಥದ ಮೇಲೆಯೇ ಇಟ್ಟು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದು, ರಥದಿಂದ ಜಿಗಿದು ಸಹಸಾ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya pragmatism in war: when a decisive opening appears, one must act swiftly and appropriately, even changing weapons and tactics. Ethically, it reflects the tension between ideal restraint and the battlefield demand for timely, effective action.
Dhṛṣṭadyumna notices a vulnerability in Droṇa’s position, sets aside his bow on the chariot, takes up a sword, leaps down, and rushes to engage Droṇa at close range.