Shloka 70
रथाक्षमात्रैरिषुभिरभ्यवर्षद् घटोत्कच: । रथिनामृषभं कर्ण धाराभिरिव तोयद:,जैसे बादल पर्वतपर जलकी धारा बरसाता है, उसी प्रकार घटोत्कच रथियोंमें श्रेष्ठ कर्णपर रथके धुरेके समान मोटे-मोटे बाणोंकी वर्षा करने लगा
sañjaya uvāca |
rathākṣamātrair iṣubhir abhyavarṣad ghaṭotkacaḥ |
rathinām ṛṣabhaṃ karṇaṃ dhārābhir iva toyadaḥ ||
ಮೋಡವು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುವಂತೆ, ಘಟೋತ್ಕಚನು ರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ರಥದ ಅಕ್ಷದಷ್ಟು ದಪ್ಪ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಧಾರೆಯಾಗಿ ಸುರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, even the most renowned warrior can be overwhelmed by sheer force and relentless assault; it points to the testing of valor and endurance, and the sobering reality that fame and rank do not exempt one from danger.
Sanjaya describes Ghaṭotkaca launching a heavy, continuous barrage of arrows—likened to rain-cloud torrents—against Karṇa, acclaimed as the foremost among chariot-fighters.