Shloka 7
जटासुरो मम पिता रक्षसां ग्रामणी: पुरा,अभियाति द्रुतं कर्ण तद् वारय महारथम् । संजय कहते हैं--राजन! युद्धस्थलमें इस प्रकार कर्णका वध करनेकी इच्छासे उद्यत हुए घटोत्कचको सूतपुत्रके रथकी ओर आते देख आपके पुत्र दुर्योधनने दःशासनसे इस प्रकार कहा--'भाई! यह राक्षस रणभूमिमें कर्णका वेगपूर्वक पराक्रम देखकर तीव्र गतिसे उसपर आक्रमण कर रहा है; अतः उस महारथी घटोत्कचको रोको
sañjaya uvāca | jaṭāsuro mama pitā rakṣasāṃ grāmaṇīḥ purā, abhiyāti drutaṃ karṇa tad vārayā mahāratham |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ನನ್ನ ತಂದೆ ಜಟಾಸುರನು ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದು ಇಂತೆಯೇ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ; ಹಾಗೆಯೇ ಕರ್ಣವಧದ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಈಗ ಸೂತಪುತ್ರನ ಕಡೆಗೆ ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ನಿನ್ನ ಪುತ್ರ ದುರ್ಯೋಧನನು ದುಃಶಾಸನನಿಗೆ—“ಸಹೋದರಾ! ಆ ಮಹಾರಥಿ ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ತಡೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights battlefield ethics and duty through the lens of leadership: when a grave threat approaches a key warrior, commanders must respond decisively to protect their forces. It also underscores how perception of an opponent’s prowess shapes immediate moral and strategic choices in war.
Ghaṭotkaca, determined to kill Karṇa, rushes toward Karṇa’s chariot. Observing this, Duryodhana instructs Duḥśāsana to stop (restrain/ward off) the formidable attacker, recognizing the danger posed to Karṇa.