Shloka 6
दुर्योधन तवामित्रान् प्रख्यातान् युद्धदुर्मदान्,अभियाति द्रुतं कर्ण तद् वारय महारथम् । संजय कहते हैं--राजन! युद्धस्थलमें इस प्रकार कर्णका वध करनेकी इच्छासे उद्यत हुए घटोत्कचको सूतपुत्रके रथकी ओर आते देख आपके पुत्र दुर्योधनने दःशासनसे इस प्रकार कहा--'भाई! यह राक्षस रणभूमिमें कर्णका वेगपूर्वक पराक्रम देखकर तीव्र गतिसे उसपर आक्रमण कर रहा है; अतः उस महारथी घटोत्कचको रोको
sañjaya uvāca | duryodhana tavāmitrān prakhyātān yuddha-durmadān, abhiyāti drutaṃ karṇa tad vārayā mahāratham ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕರ್ಣವಧದ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಸೂತಪುತ್ರನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಉಗ್ರವೇಗದಿಂದ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ನಿನ್ನ ಪುತ್ರ ದುರ್ಯೋಧನನು ದುಃಶಾಸನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಸಹೋದರಾ! ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನ ವೇಗಮಯ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ರಾಕ್ಷಸನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಮಹಾರಥಿ ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ತಡೆ.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights battlefield dharma as immediate responsibility: leaders must respond swiftly to protect key allies and counter imminent threats. It also shows how fear and urgency shape strategic commands, even among powerful warriors.
Sañjaya reports that Ghaṭotkaca is rapidly charging to attack (and aims to kill) Karṇa. Duryodhana, seeing the danger, instructs Duḥśāsana to stop or restrain Ghaṭotkaca, treating him as a major threat requiring immediate interception.