Shloka 27
अलम्बुषो5पि विक्षिप्य समुत्क्षिप्प च राक्षसम् घटोत्कचं रणे रोषान्निष्पिपेष च भूतले,अलम्बुषने भी झटका देकर रणभूमिमें राक्षस घटोत्कवचको उठाकर पटक दिया और रोषपूर्वक वह उसे पृथ्वीपर रगड़ने लगा
alambuṣo 'pi vikṣipya samutkṣipya ca rākṣasam ghaṭotkacaṃ raṇe roṣān niṣpipeṣa ca bhūtale |
ಅಲಂಬುಷನೂ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸ ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ಝಟ್ಕಾ ನೀಡಿ ಎತ್ತಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಡಿದನು; ಕೋಪದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಒರೆಸಿ ಒರೆಸಿ ನುಚ್ಚುನೂರಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (roṣa) in warfare can escalate action into brutal excess; it implicitly contrasts unrestrained wrath with the ideal of self-control and measured conduct even amid conflict.
During the battle, Alambuṣa attacks Ghaṭotkaca, hurls and lifts him, and then crushes/grinds him against the ground, as Sañjaya reports the ferocity of their combat.