Shloka 10
त्वं तु गच्छ मया5ज्ञप्तो जहि युद्धे घटोत्कचम् । राक्षसं क्रूरकर्माणं रक्षोमानुषसम्भवम्,अभियाति द्रुतं कर्ण तद् वारय महारथम् । संजय कहते हैं--राजन! युद्धस्थलमें इस प्रकार कर्णका वध करनेकी इच्छासे उद्यत हुए घटोत्कचको सूतपुत्रके रथकी ओर आते देख आपके पुत्र दुर्योधनने दःशासनसे इस प्रकार कहा--'भाई! यह राक्षस रणभूमिमें कर्णका वेगपूर्वक पराक्रम देखकर तीव्र गतिसे उसपर आक्रमण कर रहा है; अतः उस महारथी घटोत्कचको रोको तब राजा दुर्योधनने अत्यन्त प्रसन्न होकर बार-बार उससे कहा--“वीरवर! द्रोणाचार्य और कर्ण आदिके साथ मिलकर मैं स्वयं ही तुम्हारे शत्रुओंका वध करनेमें समर्थ हूँ। तुम तो मेरी आज्ञासे घटोत्कवके पास जाओ और युद्धमें उसे मार डालो। वह क्रूरकर्मा निशाचर मनुष्य और राक्षस दोनोंके अंशसे उत्पन्न हुआ है
tvaṁ tu gaccha mayājñapto jahi yuddhe ghaṭotkacam | rākṣasaṁ krūrakarmāṇaṁ rakṣo-mānuṣa-sambhavam, abhiyāti drutaṁ karṇa tad vārayā mahāratham |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—“ನೀನು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಹೋಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು. ಅವನು ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿಯಾದ ರಾಕ್ಷಸನು; ರಾಕ್ಷಸ ಮತ್ತು ಮಾನವ—ಎರಡೂ ವಂಶಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು. ಅವನು ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಮಹಾರಥಿಯನ್ನು ತಡೆ.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic of urgent duty: commanders issue direct orders to neutralize an immediate threat to a key ally. It also shows how moral labeling (“cruel rākṣasa”) can be used to harden resolve and justify lethal action.
Ghaṭotkaca is rapidly advancing to attack Karṇa. Sañjaya reports an order being given to intercept and kill Ghaṭotkaca, emphasizing his formidable status as a mahāratha and his mixed rākṣasa-human origin.