Shloka 28
Nārāyaṇāstra-utpātaḥ — Aśvatthāman’s Rallying Roar after Droṇa’s Fall (द्रोणपर्व, अध्याय १६७)
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च । प्राहिणोत्नेशितान् बाणान् पज्च राजज्छिलाशितान्,राजन! तब कुन्तीकुमार युधिष्ठिरने कृतवर्माके धनुष और दस्तानेको काटकर उसके ऊपर पाँच तीखे बाण चलाये जो शिलापर तेज किये गये थे
tasya pārtho dhanuś chittvā hastāv āpaṁ nikṛtya ca | prāhiṇot neśitān bāṇān pañca rājañ śilāśitān ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ಪಾರ್ಥನು (ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು) ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಕೈರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೂ ಛೇದಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಓ ರಾಜನೇ, ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಐದು ನಿಖರವಾದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid war, action should be governed by discipline and purpose: first neutralize the opponent’s capacity to cause harm (cutting the bow and protective gear), then employ measured force through well-aimed strikes rather than uncontrolled violence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Pārtha (Yudhiṣṭhira) cuts the enemy’s bow and hand-guard, then shoots five stone-sharpened, carefully aimed arrows at him.