Shloka 23
Adhyāya 16: Saṃśaptaka-vrata and the Diversion of Arjuna (द्रोणपर्व, अध्याय १६)
कुमारस्तु ततो द्रोणं सायकेन महाहवे । विव्याधोरसि संक्रुद्ध: सिंहवच्च नदन् मुहुः,कुमारने उस महायुद्धमें कुपित हो बारंबार सिंहनाद करते हुए एक बाएणएद्धारा द्रोणाचार्यकी छातीमें चोट पहुँचायी
kumāras tu tato droṇaṃ sāyakena mahāhave | vivyādhorasi saṃkruddhaḥ siṃhavat ca nadan muhuḥ ||
ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿದ ಕುಮಾರನು ಸಿಂಹದಂತೆ ಮರುಮರು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯನ ಎದೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (saṃkruddhaḥ) intensifies martial action and display (lion-like roaring), implicitly reminding that in war valor often coexists with inner turbulence; ethical steadiness is difficult yet crucial even amid rightful Kṣatriya combat.
Sañjaya reports that a young warrior (kumāra) in the great battle shoots Droṇa in the chest with an arrow, roaring repeatedly like a lion, emphasizing the ferocity of the encounter.