Shloka 77
द्रोणकर्णयोः निशि संप्रहारः — Night Engagement with Droṇa and Karṇa
इत्येवं तर्जयन्तौ तौ वाक्शल्यैस्तुदतां तदा । युध्येतां समरे वीरौ चित्र लघु च सुष्ठुच,इस प्रकार एक-दूसरेको ललकारते और डाँटते हुए वे दोनों वीर वाक्यरूपी बाणोंद्वारा परस्पर चोट करते हुए समरांगणमें शीघ्रतापूर्वक और सुन्दर ढंगसे विचित्र युद्ध कर रहे थे
sañjaya uvāca | ityevaṁ tarjayantau tau vākśalyais tudatāṁ tadā | yudhyetāṁ samare vīrau citra-laghu ca suṣṭhu ca ||
ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರ ತರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ವಾಕ್ಯರೂಪದ ಶಲ್ಯಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಚುಚ್ಚುತ್ತಾ, ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಸಮರದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿ, ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that in warfare not only weapons but also words can wound; ethical restraint (dharma) is tested when anger and insult escalate conflict, and true heroism includes mastery over speech as well as arms.
Sañjaya describes two opposing warriors engaged in a duel: they exchange sharp taunts and threats, ‘piercing’ each other with verbal barbs while simultaneously fighting with swift, skillful, and varied maneuvers on the battlefield.