द्रोणकर्णयोः निशि संप्रहारः — Night Engagement with Droṇa and Karṇa
दुर्योधनश्व कर्णश्र वृषसेनो5थ मद्रराट्,दुर्योधन, कर्ण, वृषसेन, मद्रराज शल्य, अअश्व॒त्थामा, कृपाचार्य तथा स्वयं सिंधुराज जयद्रथ--इन सबने जयद्रथकी रक्षाके लिये संनद्ध होकर किरीटधारी अर्जुनको सब ओरसे घेर लिया
sañjaya uvāca | duryodhanaś ca karṇaś ca vṛṣasenaḥ atha madrarāṭ śalyaḥ aśvatthāmā kṛpācāryas tathā svayaṃ sindhurājo jayadrathaḥ | ete sarve jayadrathasya rakṣārthaṃ sannaddhāḥ kirīṭadhāriṇam arjunaṃ sarvataḥ paryavārayamāsuḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ದುರ್ಯೋಧನ ಮತ್ತು ಕರ್ಣ, ವೃಷಸೇನ ಹಾಗೂ ಮದ್ರರಾಜ ಶಲ್ಯ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಪಾಚಾರ್ಯ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವತಃ ಸಿಂಧುರಾಜ ಜಯದ್ರಥ—ಇವರೆಲ್ಲ ಜಯದ್ರಥನ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜರಾಗಿ, ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದರು।
संजय उवाच
The verse highlights the ethical tension of kṣatriya warfare: loyalty and collective duty to protect an ally can be strategically effective, yet it also escalates violence by concentrating force around a single objective. It frames Arjuna’s challenge as not merely martial but moral—how to fulfill a vow and duty amid a coordinated defense.
Key Kaurava warriors—Duryodhana, Karṇa, Vṛṣasena, Śalya, Aśvatthāmā, Kṛpa, and Jayadratha—arm themselves and form a protective ring around Jayadratha, surrounding Arjuna from all sides to prevent Arjuna from reaching and killing Jayadratha.