Shloka 46
युधिष्ठिरस्य कृष्णार्जुनादि-समाश्वासनम्
Yudhiṣṭhira’s reassurance and praise of Kṛṣṇa, Arjuna, Bhīma, and Sātyaki
ततः शरमयं जाल द्रोणस्तेषामवासृजत् । ते हन्यमाना द्रोणस्थ शरैराकर्णचोदितै:
tataḥ śaramayaṁ jālaṁ droṇas teṣām avāsṛjat | te hanyamānā droṇastha-śarair ākarṇacoditaiḥ ||
ಆಮೇಲೆ ದ್ರೋಣನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನೆಯ್ದ ಜಾಲದಂತೆಯೇ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು। ದ್ರೋಣನ ಕಿವಿವರೆಗೆ ಎಳೆದ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರು ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಯುದ್ಧದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಚೂರಾಗಿ ಮಣಿದರು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of war: extraordinary skill and duty-driven aggression can become a force of mass harm. It invites reflection on how power, when exercised without restraint or compassion, rapidly multiplies suffering—even when framed within kṣatriya duty.
Sañjaya narrates that Droṇa unleashes a dense, net-like barrage of arrows. The opposing warriors are struck by fully drawn, forceful shots (ākarṇacodita), indicating a decisive and overwhelming attack in the battle.