Shloka 22
Droṇa’s Conditional Boon: The Plan to Capture Yudhiṣṭhira (द्रोणेन युधिष्ठिरग्रहणोपायः)
वैनतेयं समारुह्य त्रासयित्वामरावतीम् | महेन्द्रभवनाद् वीर: पारिजातमुपानयत्,वीर श्रीकृष्ण गरुड़पर आरूढ़ हो अमरावती पुरीमें जाकर वहाँके निवासियोंको भयभीत करके महेन्द्रभवनसे पारिजात वृक्ष उठा ले आये
vainateyaṁ samāruhya trāsayitvāmārāvatīm | mahendrabhaवनād vīraḥ pārijātam upānayat ||
ವೀರ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ವೈನತೇಯ (ಗರುಡ)ನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಅಮರಾವತಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ನಿವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು; ನಂತರ ಮಹೇಂದ್ರನ ಭವನದಿಂದ ಪಾರಿಜಾತ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದನು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the reach of heroic agency even into the divine sphere, while implicitly pointing to a moral complexity: force can achieve a desired end, yet it invites reflection on rightful ownership, consent, and the costs of intimidation—even when performed by a celebrated hero.
The narrator states that the hero, riding Garuḍa, goes to Indra’s capital Amarāvatī, terrifies its residents, and takes the celestial Pārijāta tree from Indra’s palace, bringing it away.