Shloka 346
Droṇa-parva Adhyāya 109 — Karṇa–Bhīma Yuddha and Durmukha’s Fall (कर्णभीमयुद्धम्; दुर्मुखवधः)
अयोधयमन् रणे शूरा: सात्वतं युद्धदुर्मदम् । वे शूरवीर मागध-सैनिक बहुत-से बाणों, सहस्रों तोमरों, भिन्दिपालों, प्रासों, मुदगरों और मूसलोंका प्रहार करते हुए समरांगणमें रणदुर्जय सात्यकिके साथ युद्ध करने लगे
sañjaya uvāca | ayodhayaman raṇe śūrāḥ sātvataṃ yuddha-durmadam |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಣದಲ್ಲಿ ಶೂರರು ಯುದ್ಧೋನ್ಮತ್ತನಾದ ಸಾತ್ವತ ನಾಯಕ ಸಾತ್ಯಕಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು. ಮಾಗಧ ಸೈನಿಕರು ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ, ಸಾವಿರಾರು ತೋಮರಗಳು, ಭಿಂದಿಪಾಲಗಳು, ಪ್ರಾಸಗಳು, ಮುದ್ಗರಗಳು ಮತ್ತು ಮೂಸಲಗಳ ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಸಮರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು; ಆದರೂ ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದುರ್ಜಯನಾಗಿಯೇ ಉಳಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfast courage under extreme pressure: even when assailed by many weapons and many foes, a warrior is measured by composure, endurance, and unwavering resolve in the performance of duty on the battlefield.
Sañjaya describes Magadha troops attacking Sātyaki with intense, multi-weapon assaults—arrows and various heavy missiles—yet Sātyaki is portrayed as difficult to defeat, continuing to fight powerfully in the midst of the onslaught.