Shloka 24
Droṇa-parva Adhyāya 109 — Karṇa–Bhīma Yuddha and Durmukha’s Fall (कर्णभीमयुद्धम्; दुर्मुखवधः)
फिर दूसरे पानीदार एवं तीखे भल्लसे उसके सारथिके चमकीले कुण्डलवाले मस्तकको धड़से काट गिराया ।। क्षुरप्रेण च तीक्ष्णेन कौरव्यस्य महद् धनु: । सहदेवो रणे छित्त्वा तं च विव्याध पञ्चभि:,तत्पश्चात् सहदेवने तीखे क्षुरप्रसे समरांगणमें दुर्मुखके विशाल धनुषको काटकर उसे भी पाँच बाणोंसे घायल कर दिया
kṣurapreṇa ca tīkṣṇena kauravyasya mahad dhanuḥ | sahadevo raṇe chittvā taṃ ca vivyādha pañcabhiḥ ||
ನಂತರ ಅವನು ಹಳದಿ ವರ್ಣದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಭಲ್ಲಬಾಣದಿಂದ ಸಾರಥಿಯ ಜ್ವಲಿಸುವ ಕುಂಡಲ-ಶೋಭಿತ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದನು। ಆಮೇಲೆ ಸಹದೇವನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕ್ಷುರಪ್ರಬಾಣದಿಂದ ರಣದಲ್ಲಿ ಕೌರವ್ಯದ ಮಹಾಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಿದ್ಧ ಮಾಡಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic tension of kṣatriya warfare: skill and duty demand decisive action—first neutralizing an enemy’s weapon, then pressing the advantage—yet the narration also invites reflection on the harsh, escalating nature of violence in war.
Sahadeva uses a sharp razor-edged arrow to cut down a Kaurava warrior’s large bow in the battle, and then immediately wounds that warrior with five additional arrows.