Shloka 326
कर्णभीमयुद्धम्
Karna–Bhīma Combat Report
द्रोणान्तिकमनुप्राप्ता दीप्तास्या पन्नगी यथा । केंचुलसे छूटे हुए सर्पके समान राजाकी भुजाओंसे मुक्त हुई वह शक्ति आकाश, दिशाओं तथा विदिशाओं (कोणों)-को प्रकाशित करती हुई जलते मुखवाली नागिनके समान द्रोणाचार्यके निकट जा पहुँची
sañjaya uvāca | droṇāntikam anuprāptā dīptāsyā pannagī yathā | keñculase chūṭe hue sarpake samāna rājākī bhujāoṃse muktā huī sā śakti ākāśaṃ diśaś ca vidiśaś ca (koṇān) prakāśayantī jvalanmukhī nāginīva droṇācāryasya nikaṭaṃ jagāma |
ರಾಜನ ಭುಜಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಆ ಶಕ್ತಿ, ಕೆಂಚುಲಿನಿಂದ ಜಾರಿದ ಸರ್ಪದಂತೆ, ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿತು. ಆಕಾಶವನ್ನೂ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಉರಿಯುವ ಮುಖದ ನಾಗಿನಿಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗಿ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯನ ಸಮೀಪವನ್ನು ತಲುಪಿತು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how destructive force, once released, takes on a relentless, almost autonomous momentum—suggesting an ethical warning: in war, power and anger can outstrip intention, and the consequences move swiftly toward their target regardless of later regret.
Sanjaya describes a spear-like missile (śakti) that has been hurled by a king; it slips free from his arms like a snake shedding its skin, blazes through the sky illuminating all directions, and speeds to Dronacharya’s vicinity like a fire-mouthed she-serpent.