Shloka 276
कर्णभीमयुद्धम्
Karna–Bhīma Combat Report
चिच्छेद समरे वीरस्तदद्भुतमिवाभवत् । तदनन्तर वीर युधिष्ठिरने समरांगणमें द्रोणाचार्यके चलाये हुए सहस्रों बाणोंके टुकड़े- टुकड़े कर डाले। वह अद्भुत-सी बात हुई
sañjaya uvāca |
chiccheda samare vīras tad adbhutam ivābhavat |
tad-anantaraṁ vīra yudhiṣṭhireṇa samara-aṅgaṇe droṇācārya-calitānāṁ sahasrāṇāṁ bāṇānāṁ ṭukḍe-ṭukḍe kṛtvā chedanam akriyata; tad adbhuta-sadṛśaṁ babhūva |
ಸಮರದ ಮಧ್ಯೆ ಆ ವೀರನು ಅವುಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸಿದನು; ಅದು ಅద్భುತವೆನಿಸಿತು. ತದನಂತರ ವೀರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯನು ಬಿಡಿಸಿದ ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಿದನು; ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಘಟನೆ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined prowess in warfare: true strength is shown not merely by attacking, but by controlled mastery—neutralizing harm efficiently. In the Mahabharata’s ethical frame, such skill serves kshatriya-dharma when exercised with restraint and purpose rather than cruelty.
Sanjaya describes a battlefield moment where Yudhishthira counters Drona’s massive volley—thousands of arrows—by cutting them into pieces mid-combat, an act regarded as astonishing.