Shloka 41
द्रोणेन केकय-चेदि-वीरवधः
Droṇa’s engagements with the Kekayas and Cedis
संजय उवाच सो<वतीर्य रथोपस्थादसम्भ्रान्तो धनंजय: । गाण्डीवं धनुरादाय तस्थौ गिरिरिवाचल:,संजय कहते हैं--राजन्! अर्जुन बिना किसी घबराहटके रथकी बैठकसे उतर पड़े और गाण्डीव धनुष हाथमें लेकर पर्वतके समान अविचल भावसे खड़े हो गये
sañjaya uvāca so’vatīrya rathopasthād asambhrānto dhanañjayaḥ | gāṇḍīvaṃ dhanur ādāya tasthau girir ivācalaḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಜನೇ! ಧನಂಜಯ ಅರ್ಜುನನು ಯಾವ ಅಶಾಂತಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ರಥಾಸನದಿಂದ ಇಳಿದನು. ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲನಾಗಿ ನಿಂತನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights inner steadiness (asambhrānti) as an ethical strength in crisis: a warrior’s duty is not mere aggression but disciplined composure, acting without panic or confusion.
Sañjaya reports to the king that Arjuna calmly steps down from the chariot-seat, takes up his bow Gāṇḍīva, and stands firm like an unmoving mountain—readying himself for the next action in the battle.