Shloka 60
Kṛṣṇa-vīrya-kathana
Dhṛtarāṣṭra’s appraisal of Vāsudeva’s deeds
य: पुत्रं काशिराजस्य वाराणस्यां महारथम् | समरे स्त्रीषु गृध्यन्तं भल्लेनापाहरद् रथात्,जिसने काशीपुरीमें काशिराजके महारथी पुत्रको, जो स्त्रियोंके प्रति आसक्त था, समरभूमिमें भल्ल नामक बाणद्दवारा रथसे मार गिराया; जो कुन्तीकुमारोंकी गुप्त मन्त्रणाको सुरक्षित रखनेवाला तथा दुर्योधनका अनर्थ करनेके लिये उद्यत रहनेवाला है तथा जिसकी उत्पत्ति द्रोणाचार्यके वधके लिये हुई है; वह महाधनुर्धर धृष्टद्युम्न जब रणक्षेत्रमें योद्धाओंको अपने बाणोंकी अग्निसे चलाता और सब ओरसे सारी सेनाको विदीर्ण करता हुआ द्रोणाचार्यके सम्मुख आ रहा था, उस समय किन शूरवीरोंने उसे रोका था?
yaḥ putraṃ kāśirājasya vārāṇasyāṃ mahāratham | samare strīṣu gṛdhyantaṃ bhallena apāharad rathāt ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಶಿರಾಜನ ಮಹಾರಥಿ ಪುತ್ರನನ್ನು, ಯುದ್ಧಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮೇಲೆ ಲೋಭಗೊಂಡವನನ್ನು, ಭಲ್ಲ ಎಂಬ ಬಾಣದಿಂದ ರಥದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ಸಂಹರಿಸಿದವನು; ಕುಂತೀಪುತ್ರರ ಗುಪ್ತ ಮಂತ್ರಣೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವವನು, ದುರ್ಯೋಧನನ ಅನರ್ಥಕ್ಕೆ ಸದಾ ಉದ್ಯತನಾಗಿರುವವನು, ದ್ರೋಣವಧಾರ್ಥವೇ ಜನಿಸಿದವನು—ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶರಗಳ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಯೋಧರನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯನ್ನು ಚೀರಿ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯನ ಎದುರಿಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದಾಗ, ಯಾವ ಶೂರರು ಅವನನ್ನು ತಡೆದರು?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly contrasts disciplined warrior-duty with moral distraction: a fighter “greedy for women” is portrayed as ethically compromised, while Dhṛṣṭadyumna is framed as purpose-born and strategically steadfast—suggesting that uncontrolled kāma undermines kṣatriya dharma, whereas focused intent and responsibility shape decisive action in war.
Vaiśampāyana identifies Dhṛṣṭadyumna by recalling a prior feat (toppling the Kāśī king’s son with a bhalla-arrow) and by his strategic role for the Pāṇḍavas. He then sets the scene: Dhṛṣṭadyumna advances toward Droṇa, cutting through the army, and the narration turns into a question—who among the heroes managed to stop or check his advance?