Shloka 58
Kṛṣṇa-vīrya-kathana
Dhṛtarāṣṭra’s appraisal of Vāsudeva’s deeds
यं योधयन्तो राजानो नाजयन् वारणावते । षण्मासानपि संरब्धा जिघांसन्तो युधाम्पतिम्,वारणावत नगरमें सब राजालोग मार डालनेकी इच्छासे क्रोधमें भरकर छ: महीनोंतक युद्ध करते रहनेपर भी योद्धाओंमें श्रेष्ठ जिस वीरको परास्त न कर सके, धनुर्धरोंमें उत्तम, शौर्यसम्पन्न, सत्यप्रतिज्ञ, महाबली, उस पुरुषसिंह युयुत्सुको द्रोणाचार्यके पास आनेसे किसने रोका?
yaṃ yodhayanto rājāno nājayan vāraṇāvate | ṣaṇmāsān api saṃrabdhā jighāṃsanto yudhāṃ patim |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— ವಾರಣಾವತದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರಾಜರು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿದು, ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಆರು ತಿಂಗಳು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರೂ, ಯುದ್ಧಾಧಿಪತಿಯಾದ ಅವನನ್ನು ಜಯಿಸಲಿಲ್ಲ. ಧನುರ್ಧರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶೂರ, ಸತ್ಯಸಂಧ, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಆ ನರಸಿಂಹ ಯುಯುತ್ಸುವನ್ನು ದ್ರೋಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗದಂತೆ ಯಾರು ತಡೆದರು?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of steadfastness: a warrior proven unconquerable despite prolonged, hostile efforts is not easily deterred from a chosen course. Truthful resolve (satya-pratijñā) and tested valor are presented as forces that override intimidation and opposition.
Vaiśampāyana emphasizes Yuyutsu’s established prowess by recalling that many kings could not defeat him in Vāraṇāvata even after six months of fighting with the intent to kill. On that basis, he poses a rhetorical question: who could possibly stop such a warrior from going to Droṇācārya?