Shloka 8
Duryodhana’s Anxiety, Bhīṣma’s Reassurance, and Renewed Mobilization (दुर्योधनचिन्ता–भीष्मप्रत्याश्वासन–सेनानिर्गमनम्)
ततः क्रोधाभिताम्राक्ष: कृष्णेन सह फाल्गुन: । दीर्घमुष्णं च नि:श्वस्य चिन्तयित्वा पुन: पुन: ७ ।। धनु: प्रपीड्य वामेन करेणामित्रकर्शन: । गाण्डीवधन्वा संक्रुद्ध:/ शितान् संनतपर्वण:,तब श्रीकृष्णसहित अर्जुनने क्रोधसे लाल आँखें करके बारंबार गरम-गरम लंबी साँस खींचकर सोच-विचार करनेके पश्चात् धनुषको बायें हाथसे दबाया। फिर उन शशत्रुसूदन गाण्डीवधारी पार्थने कुपित हो झुकी हुई गाँठवाले कुछ भयंकर बाण हाथमें लिये, जो जीवनका अन्त कर देनेवाले थे। बलवानोंमें श्रेष्ठ अर्जुनने उन बाणोंद्वारा तुरंत ही समरांगणमें अश्वत्थामाको घायल किया
tataḥ krodhābhitāmrākṣaḥ kṛṣṇena saha phālgunaḥ | dīrgham uṣṇaṃ ca niḥśvasya cintayitvā punaḥ punaḥ || dhanuḥ prapīḍya vāmena kareṇāmitrakarśanaḥ | gāṇḍīvadhanvā saṃkruddhaḥ śitān saṃnataparvaṇaḥ ||
ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಫಾಲ್ಗುಣನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮರುಮರು ದೀರ್ಘವಾದ ಬಿಸಿ ಉಸಿರೆಳೆದು ಚಿಂತಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ಅಮಿತ್ರಕರ್ಷಕ, ಗಾಂಡೀವಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನು ಎಡಗೈಯಿಂದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಒತ್ತಿಹಿಡಿದು ಕೋಪಗೊಂಡು ತೀಕ್ಷ್ಣ, ಸುಸಂಧಿಯ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು।
संजय उवाच