Shloka 12
भीष्मपर्व — अध्याय ६२: वासुदेवमहात्म्यप्रशंसा (देव–ब्रह्मसंवादः)
ततो धर्मसुतो राजा माद्रीपुत्री च पाण्डवौ । मिषतां सर्वसैन्यानां द्रोणानीकमुपाद्रवन्,तब धर्मपुत्र राजा युधिष्ठिर तथा माद्रीकुमार पाण्डुनन्द्न नकुल-सहदेवने समस्त सेनाओंके देखते-देखते द्रोणाचार्यकी सेनापर धावा किया
tato dharmasuto rājā mādrīputrī ca pāṇḍavau | miṣatāṃ sarvasainyānāṃ droṇānīkam upādravan ||
ಆಮೇಲೆ ಧರ್ಮಸುತ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮತ್ತು ಮಾದ್ರಿಪುತ್ರರಾದ ಪಾಂಡವರು—ನಕುಲ, ಸಹದೇವ—ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ದ್ರೋಣನ ಸೇನಾವ್ಯೂಹದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic leadership in crisis: a righteous king does not hide behind others but takes visible responsibility in battle, confronting even a revered and formidable opponent (Droṇa) with courage and accountability.
Sañjaya reports that Yudhiṣṭhira, accompanied by Nakula and Sahadeva (the sons of Mādrī), launches an open charge against Droṇa’s forces/formation, in full view of the assembled armies.