Shloka 46
दुद्रुवुर्भीष्ममेवाजौ रक्षिता दृढ्धन्वना । इनके साथ सात्यकि, चेकितान, ट्रुपदकुमार धृष्टद्युम्न, विराट, ट्रुपद, माद्रीकुमार पाण्डुपुत्र नकुल-सहदेवने भी युद्धमें भीष्मपर ही आक्रमण किया। ये सब-के-सब सुदृढ़ धनुष धारण करनेवाले अर्जुनसे सुरक्षित थे ।। अभिमन्युश्न समरे द्रौपद्या: पठच चात्मजा:
sañjaya uvāca |
dudruvur bhīṣmam evājau rakṣitā dṛḍha-dhanvanā |
sātyakiś cekitānaś ca dhṛṣṭadyumno virāṭ drupado madrī-kumārāḥ pāṇḍu-putrau nakula-sahadevau ca |
abhimanyuś ca samare draupadyāḥ pañca cātmajāḥ ||
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಭೀಷ್ಮನತ್ತಲೇ ಧಾವಿಸಿದರು. ದೃಢಧನ್ವಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಾತ್ಯಕಿ, ಚೇಕಿತಾನ, ದ್ರುಪದಪುತ್ರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ, ವಿರಾಟ, ದ್ರುಪದ, ಮಾದ್ರಿಪುತ್ರರಾದ ನಕುಲ-ಸಹದೇವ, ಅಭಿಮನ್ಯು ಮತ್ತು ದ್ರೌಪದಿಯ ಐದು ಪುತ್ರರು—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಭೀಷ್ಮನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined collective action under rightful leadership: many warriors coordinate to face an overwhelmingly powerful opponent (Bhīṣma) while remaining protected by a principal defender (Arjuna). Ethically, it reflects kṣatriya-dharma—meeting the foremost threat directly, with strategic unity rather than reckless individualism.
Sañjaya reports that multiple Pāṇḍava-aligned heroes—Sātyaki, Cekitāna, Dhṛṣṭadyumna, Virāṭa, Drupada, Nakula, Sahadeva, Abhimanyu, and Draupadī’s five sons—charge together at Bhīṣma on the battlefield, doing so under Arjuna’s protection.