Shloka 24
भीष्मरथाभिमुख्यं — Arjuna’s advance with Śikhaṇḍin; Duḥśāsana’s interception
दन्तिनश्न नरश्रेष्ठ हीना: परमसादिभि: । मृद्नन्तः स्वान्यनीकानि निपेतु: सर्वशब्दगा:
dantinaś ca naraśreṣṭha hīnāḥ paramasādibhiḥ | mṛdnantaḥ svāny anīkāni nipetuḥ sarvaśabdagāḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಅನೇಕ ದಂತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸವಾರರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಉನ್ಮತ್ತರಾದರು. ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಸೇನಾವ್ಯೂಹಗಳನ್ನು ತುಳಿದು ನಾಶಮಾಡುತ್ತ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಬ್ದಕ್ಕೂ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ-ಅಲ್ಲಿ ಓಡಿ, ಬಿದ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು; ಇದರಿಂದ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭೀತಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, loss of skilled guidance and the spread of fear can turn strength into self-destruction: powerful forces (elephants) without proper control become a danger to their own side, illustrating the ethical cost and instability inherent in violent conflict.
Sañjaya describes battlefield disorder: elephants whose expert riders have been removed or slain panic at noises, charge unpredictably, trample their own troops, and collapse into confusion, worsening the rout within their own army.