Shloka 93
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
द्रव्यागमो नृणां सूक्ष्म: पात्रे दानं ततः परम्
dravyāgamo nṛṇāṃ sūkṣmaḥ; pātre dānaṃ tataḥ param | kālād api śraddhā śreṣṭhā; svargadvāraṃ tu sūkṣmam ||
ಮಾವನವರು ಹೇಳಿದರು—“ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಧನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಷಯ; ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದರೆ ಆ ಧನವನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರದ ಸೇವೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಕಾಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಹತ್ತರವಾದುದು ಶ್ರದ್ಧೆ. ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ—ಮೋಹದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ಅದನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।”
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
Acquire wealth by just means, then dedicate it to worthy recipients; while timing matters in giving, the giver’s śraddhā (faithful, reverent intention) is even more decisive for spiritual fruit, because the path to heaven is subtle and easily missed through delusion.
A father-in-law figure delivers a didactic instruction on dharma: he ranks ethical livelihood, proper charity to a fit recipient, auspicious timing, and finally inner faith as the highest factor, warning that attachment and delusion prevent people from recognizing the subtle ‘gate of heaven.’