Shloka 236
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
सकुण्डलं तदजिनं पपात सहसा तरो: । उन बेलोंकी चोटसे बन्धन टूट गया और कुण्डलसहित वह मृगचर्म सहसा वृक्षसे नीचे जा गिरा
sakuṇḍalaṃ tadajinaṃ papāta sahasā taroḥ |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಕುಂಡಲসহಿತ ಆ ಜಿಂಕೆಯ ಚರ್ಮವು ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಮರದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿತ್ತು. ಲತೆಗಳ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಬಂಧನ ಮುರಿದು, ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಚರ್ಮವು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕೆಳಗೆ ಉರುಳಿತು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the suddenness with which supports and bindings can fail; it subtly points to impermanence and the vulnerability of external safeguards when conditions change unexpectedly.
A deerskin (ajina), still bearing an earring (kuṇḍala), breaks free from its fastening and suddenly falls from a tree—an abrupt physical event that advances the episode by revealing or dislodging an important object.