Shloka 36
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
इहैवाशुभकर्माण: कर्मभिर्निरयं गता: । अवाग्गतिरियं कष्टा यत्र पच्यन्ति मानवा: । तस्मात् सुदुर्लभो मोक्षो रक्ष्यक्षात्मा ततो भूशम्
ihaivāśubhakarmāṇaḥ karmabhir nirayaṃ gatāḥ | avāggatir iyaṃ kaṣṭā yatra pacyanti mānavāḥ | tasmāt sudurlabho mokṣo rakṣyātmā tato bhūśam ||
ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅಶುಭಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಬಲದಿಂದ ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಜೀವದ ಅಧೋಗತಿ—ಅತಿಕಠೋರವೂ ದುಃಖಕರವೂ—ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಯಾತನೆಯ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ‘ಬೆಂದಂತೆ’ ಆಗುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದರಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆದು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ; ಹೀಗಾಗಿ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ಮಹಾ ಯತ್ನದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಆ ದುರ್ಗತಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು।
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Evil actions lead to a painful downward destiny (hell) according to one’s own karma; since escape (moksha) from such a condition is extremely hard, one should vigilantly guard oneself by avoiding sinful conduct.
A Siddha delivers a didactic warning: he describes the karmic consequence of aśubha-karman—falling into niraya where beings suffer intense torment—and urges disciplined self-protection through ethical restraint.