Shloka 52
अश्रमवासिनां विषादः — Lament in Hastināpura after the Elders’ Forest Withdrawal
श्वशुराय तत: कुन्ती प्रणम्य शिरसा तदा,तब कुन्तीने मस्तक झुकाकर श्वशुरको प्रणाम किया और लज्जित हो प्राचीन गुप्त रहस्यको प्रकट करते हुए कहा
śvaśurāya tataḥ kuntī praṇamya śirasā tadā
ಆಗ ಕುಂತಿಯು ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ತನ್ನ ಶ್ವಶುರನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದಳು; ಲಜ್ಜಾ-ಸಂಯಮದೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ಬಹುಕಾಲ ಗುಪ್ತವಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಪ್ರಾಚೀನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಳು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds humility and reverence within family and social order, suggesting that truthful disclosure—when aligned with dharma—may require overcoming personal embarrassment and placing duty above self-protection.
Kuntī respectfully bows to her father-in-law and prepares to reveal a long-hidden, ancient secret, marking a transition from silence to disclosure in a morally charged family setting.