छत्रोपानहदानफलप्रशंसा — Praise of the Merit of Donating Umbrella and Footwear
प्रहष्ट: सम्प्रचिक्षेप सा च प्रत्याजहार तान् । धनुषकी प्रत्यंचाकी टंकारध्वनि और बाणके छूटनेकी सनसनाहटसे जमदग्नि मुनि बहुत प्रसन्न होते थे। अतः वे बार-बार बाण चलाते और रेणुका उन्हें दूरसे उठा-उठाकर लाया करती थीं
praharṣaḥ sampracikṣepa sā ca pratyājahāra tān | dhanuṣkī pratyancākī ṭaṅkāra-dhvaniḥ bāṇa-muktasya ca sanasanāhaṭaḥ jamadagni-muniṃ bahu praharṣayati sma | ataḥ sa punaḥ punaḥ bāṇān amuñcat, reṇukā ca tān dūrataḥ utthāpya-utthāpya ānayatī sma |
ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ ಅವನು ಮರುಮರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸಂಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ; ರೇಣುಕೆಯು ಅವನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ತಂದುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಧನುಸ್ಸಿನ ಜ್ಯೆಯ ಟಂಕಾರಧ್ವನಿಯೂ, ಬಿಡಿಸಿದ ಬಾಣಗಳ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಸಿಸಿರಾಟವೂ ಜಮದಗ್ನಿ ಮುನಿಗೆ ಅಪಾರ ಸಂತೋಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಶರಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ; ರೇಣುಕೆಯೂ ಅವನ್ನು ಮರುಮರು ತಂದು ಅವನಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
भीष्म उवाच
The verse underscores disciplined practice and the supportive role of attentive service: skill and austerity are sustained when one performs one’s duty steadily, and when family members contribute responsibly to a shared way of life.
Jamadagni repeatedly shoots arrows, enjoying the sound of the bowstring and the arrows’ flight; Renuka repeatedly retrieves and returns the arrows from a distance, enabling his continued practice.