Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 743
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
तत् सर्व काज्चनीभूतं समन्तात् प्रत्यदृश्यत । सूर्यकी किरणोंके समान उस गर्भसे वहाँकी भूमि या पर्वतोंपर रहनेवाले जिस किसी द्रव्यका स्पर्श हुआ, वह सब चारों ओरसे सुवर्णमय दिखायी देने लगा
tat sarvaṁ kāñcanībhūtaṁ samantāt pratyadṛśyata | sūryasya kiraṇānāṁ samānaṁ tasmin garbhe yatra yatra spṛṣṭaṁ tat sarvaṁ suvarṇamayaṁ babhūva |
ಎಲ್ಲವೂ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಕಾಞ್ಚನೀಭೂತವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು. ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಂತೆ ಆ ಅದ್ಭುತ ಗರ್ಭದ ಸ್ಪರ್ಶವು ಭೂಮಿಯಾದರೂ, ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಯಾವುದಾದರೂ ದ್ರವ್ಯವಾದರೂ—ಯಾವುದನ್ನು ತಾಕಿತೋ ಅದು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯತೊಡಗಿತು.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the power of contact and influence: an extraordinary source can make the world appear dazzling and valuable, prompting ethical reflection that true worth is not merely external brilliance but inner virtue aligned with dharma.
Bhishma describes a marvel: whatever the mysterious 'garbha' (inner source) touches—land or objects on the mountains—appears on all sides to have become golden, shining like the sun’s rays.