Shloka 6
Brāhmaṇa-vandana: Criteria for Veneration, Disciplined Speech, and Protective Kingship (अनुशासनपर्व, अध्याय ८)
संसत्सु वदतां तात हंसानामिव संघश: । मड्ुल्यरूपा रुचिरा दिव्यजीमूतनि:स्वना:
saṃsatsu vadatāṃ tāta haṃsānām iva saṃghaśaḥ | maṅgalyarūpā rucirā divyajīmūtaniḥsvanāḥ ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ತಾತ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ! ಅವರು ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಹಂಸಗಳ ಗುಂಪಿನ ಕೂಗಿನಂತೆ ಅವರ ವಾಣಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ—ಸುಂದರ, ಮಂಗಳಕರ, ರುಚಿಕರ, ದಿವ್ಯ ಮಳೆಮೇಘಗಳ ಗಂಭೀರ ನಾದದಂತೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವುದು. ಅಂಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು—ಆಚರಣದಲ್ಲಿ ವಿನೀತರು, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರು, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹಿಗಳು, ಮೃದುಭಾಷಿಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸದಾಚಾರದಿಂದ ಯುಕ್ತರು, ಅವಿನಾಶಿ ಪರಮಾತ್ಮನ ಜ್ಞಾನಿಗಳು—ನನಗೆ ಆದರಣೀಯರು. ರಾಜನು ಆ ಮಹಾತ್ಮರ ಮಾತು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ಅವರ ಉಪದೇಶ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಹಿತಸুখವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king should value and listen to learned, self-controlled, ethically grounded Brahmanas whose speech is gentle, auspicious, and well-formed; such counsel benefits both worldly governance and the afterlife.
In the Anushasana Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma and ideal social conduct; here he praises the exemplary Brahmanas whose dignified speech in assemblies resembles the pleasing, deep resonance of swans and rain-clouds.