Shloka 25
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
बन्धुभि: समनुज्ञाते मन्त्रहोमौ प्रयोजयेत् । तथा सिद्धयन्ति ते मन्त्रा नादत्ताया: कथंचन
bandhubhiḥ samanujñāte mantrahomau prayojayet | tathā siddhyanti te mantrā nādattāyāḥ kathaṃcana ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಕನ್ಯೆಯ ಬಂಧುಜನರ ಅನುಮತಿ ದೊರೆತ ಬಳಿಕವೇ ವಿವಾಹಮಂತ್ರಗಳನ್ನೂ ಹೋಮವನ್ನೂ ನಡೆಸಬೇಕು; ಆಗ ಮಾತ್ರ ಆ ಮಂತ್ರಗಳು ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ತಾಯಿ-ತಂದೆ/ಅಭಿಭಾವಕರು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡದ ಕನ್ಯೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಮಂತ್ರಪ್ರಯೋಗ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅಂಥ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ವೈದಿಕ ವಿಧಿಯಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತವಾದ ವಿವಾಹವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ritual validity depends on rightful authorization: marriage mantras and homa are considered efficacious only when performed with the consent of the girl’s guardians/kinsmen and when she is duly ‘given’ in marriage; otherwise the rite is treated as not properly accomplished.
In Bhishma’s dharma-instruction discourse (Anushasana Parva), he lays down a rule about the proper performance of marriage rites, emphasizing consent and formal guardianship-based giving as prerequisites for the success of the Vedic mantras and homa.