Shloka 151
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
अभिराम: सुरगणो विराम: सर्वसाधन: । ललाटाक्षो विश्वदेवो हरिणो ब्रह्म॒वर्चस:
abhirāmaḥ suragaṇo virāmaḥ sarvasādhanaḥ | lalāṭākṣo viśvadevo hariṇo brahmavarcasaḥ ||
ವಾಯುದೇವನು ಹೇಳಿದರು—ಅವನು ಅಭಿರಾಮ, ಆನಂದದಾಯಕ; ಸುರಗಣ, ದೇವಸಮೂಹಸ್ವರೂಪ; ವಿರಾಮ, ಸಮಸ್ತ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ವಿರಾಮ ನೀಡುವವನು; ಸರ್ವಸಾಧನ, ಎಲ್ಲ ಸಾಧನಗಳಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯ. ಅವನು ಲಲಾಟಾಕ್ಷ—ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ತೃತೀಯ ನೇತ್ರಧಾರಿ; ವಿಶ್ವದೇವ—ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ದಿವ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ; ಹರಿಣ—ಮೃಗರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟ; ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ—ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೀಪ್ತ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent recognition of the Divine through many names and attributes: the same supreme reality can be approached as joy-giving, all-pervading, the goal of every discipline, and as the awe-inspiring third-eyed lord—encouraging inclusive devotion and steadiness in dharma.
Vāyu-deva is reciting a sequence of divine epithets as part of a praise-context, enumerating names that describe the deity’s cosmic nature, ascetic accessibility, and iconic features (like the third eye), thereby intensifying the devotional and ethical atmosphere of the discourse.