Shloka 30
पुण्यं त्रिलोकविख्यातं सर्वपापहरं शिवम् | हिमवानू् पर्वतश्चैव दिव्यौषधिसमन्वित:
bhīṣma uvāca | puṇyaṃ trilokavikhyātaṃ sarvapāpaharaṃ śivam | himavān parvataś caiva divyauṣadhisamanvitaḥ ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಪುಣ್ಯ, ಸರ್ವಪಾಪಹರ, ಕಲ್ಯಾಣಸ್ವರೂಪ ‘ಶಿವ’ನ ಸ್ಮರಣೆ ಇರಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ದಿವ್ಯ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತ ಹಿಮವಾನ್ ಪರ್ವತದ ಸ್ಮರಣೆಯೂ ಇರಲಿ. ಇವರ ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರ ಧರ್ಮಾಶ್ರಿತ ಮಂಗಳ—ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು, ರಕ್ಷಿಸುವುದು, ಪಾಪ-ತಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Remembering and invoking what is universally ‘auspicious’ (śiva) and morally purifying (sarva-pāpa-hara) is presented as a means of cleansing wrongdoing and securing protection; sacred realities—both divine (Śiva/auspiciousness) and terrestrial (the Himalaya)—are treated as supports for dharmic life.
Bhishma is in the midst of an enumerative, protective discourse (rakṣā/śānti-like invocation) in which holy powers and sacred places are praised and called upon; this verse highlights the sin-destroying auspicious principle and the sanctity of the Himalaya as part of that larger recitation.