Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
युक्तैयोंगवहै: सद्धिग्रीष्मे पजचतपैस्तथा । मण्डूकयोगनियतैर्यथान्यायं निषेविभि:
yuktair yogavahaiḥ saddhi grīṣme pañcatapais tathā | maṇḍūka-yoga-niyatair yathā-nyāyaṁ niṣevibhiḥ ||
ಮಹಾದೇವನು ಹೇಳಿದರು—ಯೋಗದತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಯುಕ್ತ ಅನುಶಾಸನಗಳೊಂದಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿರಬೇಕು. ಗ್ರೀಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನಪ್ರಸ್ಥನು ಪಂಚಾಗ್ನಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹಠಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮಂಡೂಕ-ಯೋಗದ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು. ಮತ್ತು ಏನನ್ನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೂ, ಅದು ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಮર્યಾದೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು.
श्रीमहेश्वर उवाच
Maintain one-pointedness and pursue yoga through regulated disciplines; undertake appropriate austerities (like pañcatapas for a forest-dweller) and consume or use things only in a manner consistent with nyāya—propriety, justice, and right measure.
Śiva (Mahādeva) is instructing on ascetic-yogic conduct: he outlines concrete practices—summer pañcatapas, regulated maṇḍūka-yoga—and frames them within an ethical rule of right and measured enjoyment (yathā-nyāyam).