Shloka 10
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
वीरासनरतैर्नित्यं स्थण्डिले शयनं तथा । शीततोयाग्नियोगश्न चर्तव्यो धर्मबुद्धिभि:
vīrāsanaratair nityaṃ sthaṇḍile śayanaṃ tathā | śītato-yāgni-yogaś ca kartavyo dharmabuddhibhiḥ ||
ಮಹಾದೇವನು ಹೇಳಿದರು—ಅವನು ಸದಾ ವೀರಾಸನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಬಯಲು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಶಯನ ಮಾಡಬೇಕು. ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ವಾನಪ್ರಸ್ಥರು ‘ಶೀತ-ತೋಯ-ಅಗ್ನಿ-ಯೋಗ’ವನ್ನೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು—ಅಂದರೆ ಚಳಿಗಾಲದ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ನಿಲ್ಲುವುದು, ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಯಲಲ್ಲಿ ಮಲಗುವುದು, ಮತ್ತು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪಂಚಾಗ್ನಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಸಹಿಸುವುದು.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches disciplined simplicity and seasonal austerity as a dharmic regimen: steady posture (vīrāsana), sleeping on bare ground, and practicing heat-and-cold endurance according to the seasons, cultivating self-mastery and detachment.
Śrī Mahēśvara is instructing about ascetic/forest-dweller conduct, prescribing concrete bodily disciplines and seasonal observances as part of righteous living and spiritual training.