Shloka 7
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
उन्हें दिनमें तीन बार स्नान, पितरों और देवताओंका पूजन, अग्निहोत्र तथा विधिवत् यज्ञ करने चाहिये ।।
nivāragrahaṇaṃ caiva phalamūlaniṣevaṇam | iṅgudairaṇḍatailānāṃ snehārthe ca niṣevaṇam ||
ಅವನು ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರ ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ, ಪಿತೃ-ದೇವಾರ್ಚನೆ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಹಾಗೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ವಾನಪ್ರಸ್ಥನು ನಿವಾರ ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಫಲ-ಮೂಲಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು; ದೇಹಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ—ಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಧರ್ಮಾಧಾರಕ್ಕಾಗಿ—ಇಂಗುದ ಹಾಗೂ ಎರಂಡ (ಕ್ಯಾಸ್ಟರ್) ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
A vānaprastha should live on simple, non-indulgent foods available in the forest—nivāra grains, fruits, and roots—while allowing minimal, purposeful use of oils (iṅguda/castor) for health and necessary duties. Dharma here is disciplined sufficiency, not luxury.
Śrī Maheśvara is instructing about proper conduct for the forest-dweller stage of life, specifying what may be consumed and used so that one can sustain the body and continue prescribed religious duties without falling into sensual excess.