Shloka 5
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
उशीनरकुमार शिवि अपने प्यारे पुत्रके प्राणोंको ब्राह्मणके लिये निछावर करके यहाँसे स्वर्गलोकमें चले गये ।।
bhīṣma uvāca | uśīnarakumāraḥ śibiḥ prāṇān priyaputrasya brāhmaṇārthe nīcchāvarīkṛtya iha tyaktvā svargalokaṃ gataḥ || pratardanaḥ kāśipatiḥ pradāya tanayaṃ svakaṃ brāhmaṇāya atulāṃ kīrtim iha ca amutra ca aśnute ||
ಉಶೀನರಕುಮಾರ ಶಿಬಿಯು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ನ್ಯೋಛಾವರ್ಯ ಮಾಡಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಶಿಪತಿ ಪ್ರತರ್ದನನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸೇವೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ಅದರಿಂದ ಅವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತೂಲ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That dāna and self-sacrifice performed for a worthy cause—here framed as service to a Brahmin—constitute high dharma, yielding both worldly renown (kīrti) and otherworldly reward (svarga/akṣaya ānanda).
Bhishma cites two exemplary kings: Śibi, who gives up even his beloved son’s life for a Brahmin and reaches heaven, and Pratardana of Kāśī, who offers his own son into a Brahmin’s service and thereby gains unmatched fame and lasting bliss after death.