Shloka 41
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
उसने कहा--'प्राणनाथ! आप कल्याण और विजय पानेके लिये जाइये। यदुनन्दन! ब्रह्मा
jāmbavaty uvāca— “prāṇanātha! tvaṃ kalyāṇaṃ vijayaṃ ca prāptuṃ gaccha. yadunandana! brahmā śivaḥ kāśyapo nadyaḥ manonukūlā devagaṇāḥ kṣetrāṇy oṣadhayo yajñavāho (mantraḥ) chandāṃsi ṛṣigaṇā yajñaḥ samudro dakṣiṇā stobhaḥ nakṣatrāṇi pitaraḥ grahā devapatnyaḥ devakanyāś ca devamātaraś ca manvantarāṇi gāvaś candramāḥ sūrya indraḥ sāvitrī brahmavidyā ṛtavo varṣāṇi kṣaṇā lava-muhūrta-nimeṣā yugāni ca—ete sarvatra tvāṃ rakṣantu. tvaṃ svamārge nirvighnaṃ yātrāṃ kuru; anagha! tvaṃ satataṃ sāvadhāno bhava.” iti. evaṃ kṛtasvastyayanas tayāhaṃ tato ’bhyanujñāya nṛrendraputrīm pituḥ samīpaṃ narasattamasya mātuś ca devakyāḥ tathā rājña ugrasenasyāpi jagāma. tatra yā sā vidyādhararājakumārī jāmbavatī mayi ārtā prārthayām āsa, tat sarvaṃ tebhyo nyavedayam; tapasāṃ gantum anuśaśāsaṃ ca. gadasya ca balavato balarāmasya ca vidāṃ cakāra; tau ca duḥkhena premṇā ca tadā mām ūcatuḥ— “bhrātaḥ! tava tapasā nirvighnā samāptiḥ syāt.”
ಜಾಂಬವತಿ ಹೇಳಿದಳು— “ಪ್ರಾಣನಾಥಾ! ಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ವಿಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹೊರಡಿರಿ. ಹೇ ಯದುನಂದನ! ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ, ಕಾಶ್ಯಪ, ನದಿಗಳು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದ ದೇವಗಣ, ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು, ಯಜ್ಞವಾಹಕವಾದ ಮಂತ್ರಗಳು, ಛಂದಸ್ಸುಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಯಜ್ಞ, ಸಮುದ್ರ, ದಕ್ಷಿಣೆ, ಸಾಮಗಾನದ ಸ್ತೋಭಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು, ದೇವಪತ್ನಿಯರು, ದೇವಕನ್ಯೆಯರು ಮತ್ತು ದೇವಮಾತೃಗಳು, ಮನ್ವಂತರಗಳು, ಗೋವುಗಳು, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಇಂದ್ರ, ಸಾವಿತ್ರಿ, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆ, ಋತುಗಳು, ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲಮಾನದ ಎಲ್ಲ ಅಳತೆಗಳು—ಕ್ಷಣ, ಲವ, ಮುಹೂರ್ತ, ನಿಮೇಷ, ಯುಗ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿರಿ; ಹೇ ಅನಘ, ಸದಾ ಅಪ్రమತ್ತರಾಗಿರಿ.” ಅವಳು ಸ್ವಸ್ತಿವಚನ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ ನಾನು ಆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ನನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಂದೆ ವಸುದೇವ, ತಾಯಿ ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ರಾಜ ಉಗ್ರಸೇನರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಜಾಂಬವತಿ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲತೆಯಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಳಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಹೊರಡುವ ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿದೆ. ನಂತರ ಗದ ಮತ್ತು ಅತಿಬಲವಂತನಾದ ಬಲರಾಮನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದೆ; ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ದುಃಖದಿಂದಲೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೂ— “ಸಹೋದರಾ, ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸು ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes auspicious speech and ritual blessing (svastyayana) as ethical support for righteous action: one should proceed toward a difficult duty with divine remembrance, communal goodwill, and constant vigilance (sāvadhāna), seeking protection through alignment with cosmic and Vedic order.
Jāmbavatī offers an extensive protective benediction invoking deities, ritual elements, and cosmic measures of time. After receiving her leave, Vāsudeva (Kṛṣṇa) goes to his parents Vasudeva and Devakī and to King Ugrasena, reports Jāmbavatī’s distressed request, and obtains permission to depart for austerities; he then takes leave of Gada and Balarāma, who wish his tapas to conclude without obstacles.