Shloka 27
Dāna-Śreṣṭhatā: On the Superiority of Giving
Maitreya–Vyāsa Exemplum
शुभानां नाभिजानामि कृतानां कर्मणां फलम् | माता च पूजिता वृद्धा ब्राह्मणश्वार्चितो मया
śubhānāṃ nābhijānāmi kṛtānāṃ karmaṇāṃ phalam | mātā ca pūjitā vṛddhā brāhmaṇaś cārcito mayā ||
ನಾನು ಮಾಡಿದ ಶುಭಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ವೃದ್ಧ ತಾಯಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಸೇವಿಸಿದ್ದೆನು; ಹಾಗೆಯೇ ಒಮ್ಮೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದ್ದೆನು. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ಆ ಪುಣ್ಯದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಸ್ಮೃತಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ।
कीट उवाच
Educational Q&A
Even seemingly simple acts of dharma—revering one’s aged mother and honoring a worthy guest (especially a Brahmin)—generate puṇya whose effects may not be immediately visible, yet can shape one’s destiny profoundly, even preserving awareness of past-life experience.
An insect speaks reflectively about its prior life: it cannot point to obvious worldly rewards from past good deeds, but recalls having served its elderly mother and having respectfully received a Brahmin guest; it attributes its continuing memory of the former birth to the power of that merit.