Shloka 166
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
अभिमानेन भूतानामिमां गतिमुपागतम् | आप मेरे इस पापी कुत्तेको देखिये
abhimānena bhūtānām imāṁ gatim upāgatam | paśyata me imaṁ pāpīṁ śvānam, kāntihīnaṁ śvetam durbalaṁ ca | eṣa pūrvaṁ manuṣya āsīt | sarvabhūteṣu abhimānaṁ kṛtvā asyāṁ durgatau prāptaḥ ||
ಚಾಂಡಾಲನು ಹೇಳಿದನು—“ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಹಂಕಾರದಿಂದಲೇ ಅವನು ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ನನ್ನ ಈ ಪಾಪಿ ನಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿ—ಇದು ಕಾಂತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡು, ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆ. ಇದು ಹಿಂದೆ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ಅಹಂಕಾರವಿಟ್ಟ ಕಾರಣ ಈ ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ.”
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
Arrogance toward other beings is ethically corrosive and karmically dangerous; pride (abhimāna) leads to degradation, while humility and regard for all creatures support dharma.
A Caṇḍāla points out a weak, pale dog and explains that it was formerly a human who, due to pride toward all beings, has fallen into a miserable condition—serving as a moral example within the discourse.