Shloka 30
आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
पार्वतेय इति ख्यात: काउज्चनाचलसंनिभ: । द्वितीय: शलभस्तेषामसुराणां बभूव ह
vaiśampāyana uvāca |
krathaḥ pārvataya iti khyātaḥ kauñcanācalasaṃnibhaḥ |
dvitīyaḥ śalabhas teṣām asurāṇāṃ babhūva ha ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು— ‘ಕ್ರಥ’ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲ ದಾನವನು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ‘ಪಾರ್ವತೇಯ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು; ಅವನ ದೇಹವು ಸ್ವರ್ಣಪರ್ವತದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಆ ಅಸುರರಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯವನಾದ ‘ಶಲಭ’ ಎಂಬ ಖ್ಯಾತನೂ ಮಾನವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವನ್ನಪ್ಪಿದನು. ಈ ಅವತಾರ-ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಾವ್ಯವು ಒಂದು ನೀತಿಸೂಚನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ— ವಿನಾಶಶಕ್ತಿಗಳು ಮಾನವರೂಪ ಧರಿಸಿದಾಗ, ಅವು ಬಹುಸಾರ ಮಹಿಮಾವಂತ ರಾಜರ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಅವರ ಶ್ರೀ-ತೇಜಸ್ಸು ಅಧರ್ಮದ ಗುಪ್ತ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿ, ನಂತರ ಧರ್ಮದ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಅಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage cautions that power and royal eminence can mask destructive tendencies: forces aligned with adharma may enter the human sphere as celebrated rulers, and discernment (viveka) is needed to judge by conduct rather than appearance.
Vaiśampāyana continues a catalogue describing how various Asuras/Dānavas take birth on earth as kings. Here he identifies the Dānava Kratha as the human king Pārvateya (likened to a golden mountain in stature) and notes Śalabha as another among those Asuras who likewise becomes embodied.