Shloka 19
Jarītā-Śārṅgaka-saṃvādaḥ — The Dialogue of Jaritā and the Śārṅgaka Chicks
Fire-escape deliberation
भक्ष्यैरभोज्यैश्न पेयैश्व रसवद्धिर्महा धनै: । माल्यैश्न विविधैर्गन्धैर्युक्त वाष्णेयपार्थयो:
bhakṣyair abhojyaiś ca peyaiś ca rasavaddhir mahādhanaiḥ | mālyaiś ca vividhair gandhair yuktaṃ vāsṇeyapārthayoḥ ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— ವಾಸುದೇವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ)ನ ಅಂತಃಪುರವು ನಾನಾವಿಧ ಭಕ್ಷ್ಯ-ಭೋಜ್ಯಗಳಿಂದಲೂ, ರಸವತ್ತಾದ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ಪಾನೀಯಗಳಿಂದಲೂ, ಮಹಾಧನಸಂಪತ್ತಿನಿಂದಲೂ, ವಿಭಿನ್ನ ಪುಷ್ಪಮಾಲೆಗಳೂ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳೂ ಸೇರಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಯಮುನಾ ತೀರದ ಆ ರಮ್ಯ ವಿಹಾರಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಗೃಹಸ್ತ್ರೀಯರು ಶುಭ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಕ್ರೀಡಾಮಂಡಪಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ನಂತರ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ರುಚಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜಲಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ordered prosperity of a righteous royal household: abundance is paired with refinement (garlands, perfumes, tasteful recreation). Ethically, it frames enjoyment as culturally regulated and harmonious, not indulgence that disrupts duty.
After reaching a pleasure-ground by the Yamunā, the women of Kṛṣṇa and Arjuna’s household enter the play-pavilions with supplies—foods, rich drinks, garlands, and perfumes—and begin water-sport according to their preferences.