Shloka 21
कल्माषपाद-शाप-कारणम्
Cause of Kalmāṣapāda’s Niyoga under a Curse
(स्तुतो5स्मि वरदस्ते5हं वरं वरय सुव्रत । स्तुतिस्त्वयोक्ता भक्तानां जप्येयं वरदो<5स्म्यहम् ।।
stuto 'smi varadas te 'haṃ varaṃ varaya suvrata | stutis tvayoktā bhaktānāṃ japyeyam varado 'smy aham ||
“ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದೀ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನಗೆ ವರ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ಸುವ್ರತ ಮಹರ್ಷೇ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ. ನೀನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಈ ಸ್ತುತಿ ಭಕ್ತರು ನಿರಂತರ ಜಪಿಸಬೇಕಾದದ್ದು; ನಾನು ವರದಾತನು.” ಇಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಋಷಿ ವಶಿಷ್ಠನು ದೀಪ್ತಿಮಾನ್ ವಿವಸ್ವಾನ್, ಭಾನುಮಂತ ಸೂರ್ಯದೇವನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಉತ್ತರಿಸಲು ಮುಂದಾದನು।
(वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
A hymn offered with disciplined devotion (suvrata) becomes spiritually efficacious for the wider community (bhaktānām japyeyam), and divine favor (varadaḥ) responds to sincere reverence rather than coercion—linking ethical self-restraint with grace.
After being praised, the Sun-god Vivasvān declares himself pleased and ready to grant a boon, affirming that Vasiṣṭha’s stuti is worthy of continual recitation. Vasiṣṭha then bows to the radiant deity and prepares to reply (i.e., to request a boon).