Shloka 8
Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
संहिताध्ययने युक्तौ गोत्रतश्चापि काश्यपौ । तारणेयौ युक्तरूपीौ ब्राह्मणावृषिसत्तमौ,वे वैदिक संहिताके अध्ययनमें सदा संलग्न रहते थे। उनका गोत्र काश्यप था। वे दोनों ब्राह्मण सूर्यदेवके भक्त, बड़े ही योग्य तथा श्रेष्ठ ऋषि थे
saṃhitādhyayane yuktau gotrataścāpi kāśyapau | tāraṇeyau yukta-rūpau brāhmaṇāv ṛṣi-sattamau ||
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವೇದ ಸಂಹಿತೆಗಳ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಜಪದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು. ಗೋತ್ರದಿಂದ ಅವರು ಕಾಶ್ಯಪರು; ‘ತಾರಣೇಯರು’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು. ಆಚರಣೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತರಾದ ಅವರು ಸೂರ್ಯದೇವನ ಭಕ್ತರು, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical model of Brahmin excellence: steady commitment to Vedic learning (saṃhitādhyayana), disciplined character (yukta-rūpa), and continuity of tradition through recognized lineage (gotra).
A speaker describes two exemplary Brahmins: they are identified by their constant Vedic study, their Kāśyapa gotra, and their designation as Tāraṇeyas, praising them as foremost among sages.