Shloka 30
Adhyāya 123 — Droṇa’s Pedagogy: Arjuna’s Preeminence, Ekalavya’s Self-Training, and the Bhāsa-Lakṣya Trial
इत्युक्त: कौरवो राजा वासवेन महात्मना
ity uktaḥ kauravo rājā vāsavena mahātmanā |
ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ)ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಕೌರವನಂದನ ರಾಜ ಪಾಂಡು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಗೊಂಡನು. ದೇವರಾಜನ ವಚನಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಅವನು ಕುಂತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಕಲ್ಯಾಣಿ! ನಿನ್ನ ವ್ರತದ ಮುಂದಿನ ಫಲ ಮಂಗಳಕರವಾಗುವುದು. ದೇವಗಣಾಧಿಪತಿ ಇಂದ್ರನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪದಂತೆ ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನನ್ನು ನೀಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ—ಅವನು ಅತಿಮಾನವ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ಯಶಸ್ವಿ, ಶತ್ರುದಮನ, ನೀತಿಜ್ಞ, ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು, ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ತೇಜಸ್ವಿ, ದುರ್ಧರ್ಷ, ಕರ್ಮಠ, ಮತ್ತು ನೋಡಲು ಅತಿಶಯ ಅದ್ಭುತನು.”
शक्र उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes that sincere vows (vrata) and steadfast resolve (saṅkalpa), aligned with dharma, are believed to yield auspicious results, and that ideal rulership values ethical prudence (nīti), self-mastery, and the welfare of the lineage.
Indra (Śakra/Vāsava) has spoken to the Kuru-line king Pāṇḍu. Pāṇḍu, pleased and mindful of Indra’s assurance, turns to Kuntī and foretells that her vow will bear a divinely granted, extraordinary son endowed with royal and heroic virtues.