Shloka 7
नियोगप्रसङ्गः — The Niyoga Episode: Births of Dhṛtarāṣṭra, Pāṇḍu, and Vidura
स वारुणिस्तपस्तेपे तस्मिन् भरतसत्तम | वने पुण्यकृतां श्रेष्ठ: स्वादुमूलफलोदके
sa vāruṇis tapaḥ tepe tasmin bharatasattama | vane puṇyakṛtāṃ śreṣṭhaḥ svādu-mūla-phalodake ||
ಹೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಹಿಯಾದ ಬೇರುಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ನೀರು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿತ್ತು; ಪುಣ್ಯವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವರುಣನಂದನ ಮಹರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠನು ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tapas grounded in simplicity: the virtuous undertake disciplined practice in a pure, minimally sufficient environment (roots, fruits, water), suggesting ethical restraint and non-exploitative living as supports for spiritual progress.
Vaiśampāyana describes Vāruṇi residing in a forest that naturally provides basic sustenance and performing austerities there, establishing the ascetic setting and the character’s merit and spiritual focus.